Netwerken
Maandag 1 maart 2010 om 11:30 Susan Hatzmann
Maandagavond, gezellig uit eten met mijn vriendinnen bij Mr. Mofongo. Twee mannen zitten naast ons, keurig in pak over ‘belangrijke’ dingen te praten. Als de gespreksstof opdroogt begint een van de mannen zich te mengen in ons vrouwengesprek. Er volgt een discussie over de vraag of internetdaten nu iets is voor mensen die contactgestoord zijn, of de hype van dit moment. Aanleiding van het gespreksonderwerp: de moeder van een vriendin is druk aan het internetdaten en de relatie is helaas voor de zoveelste keer stukgelopen.
Ik denk dat het een fantastisch concept is, dat internetdaten. Persoonlijk voel ik mijzelf er nog wat te jong voor, ook al is leeftijd erg relatief. De mate waarin je de mogelijkheid hebt om nieuwe mensen te ontmoeten is volgens mij veel belangrijker. Ik heb als student zijnde zeeën van tijd, maar waar vind je als veertiger met een drukke baan nog een leuke partner waarmee je alles kunt delen? Netwerken via internet is volgens mij de uitkomst voor veel vrijgezellen.
Als een van diezelfde mannen het woord netwerken in zijn mond neemt, heeft het woord ‘netwerken’ opeens een negatieve connotatie voor mij. Een beeld komt in me op van mensen met een enorme behoefte aan aandacht, zelfs al hebben ze nog nauwelijks iets bereikt. 'Kijk eens hoe interessant ik ben en hoe goed ik netwerk?'
Ik lig ’s avonds in mijn bed nog na te denken over netwerken. Eigenlijk zijn wij met zijn allen tegenwoordig met niks anders bezig dan netwerken. Hyves, LinkedIn, Twitter, Facebook... allemaal contactsites om het netwerken een handje te helpen. En weet je wat? Ik doe er zelf net zo hard aan mee!
Mensen kennen, die mensen kennen, die wat voor jou kunnen betekenen. Hoe denk je dat ik aan mijn goedkope kamer midden in het centrum kom? Ik netwerk, jij netwerkt, wij netwerken…
Tweet
